Tam nadal trwa wojna || Koncert organowy
TAM NADAL TRWA WOJNA | O pomocy humanitarnej słów kilka
(W drodze z pomocą humanitarną do Gródka Podolskiego 03.2022)
Korespondencja biskupa kijowsko-halickiego Swiatosława Szewczuka i naszego metropolity kard. Grzegorza Rysia o której usłyszeliśmy w ostatnią niedzielę przypomniała nam o niewygodnej prawdzie, że na Ukrainie wciąż trwa wojna.
Oznacza to iż, są wciąż nowe ofiary, nagłe potrzeby humanitarne a ludziom tam mieszkającym kończą się rezerwy i coraz trudniej im funkcjonować zapewniając sobie podstawowe potrzeby życiowe: mieszkania, ciepła, żywności. Ważne jest także aby od razu uświadomić sobie, kto będzie beneficjentem naszej niedzielnej jałmużny. Prośba Biskupa Rysia dotyczy wsparcia, nie uchodźców których możemy spotkać w każdym polskim mieście tylko tych, którzy żyją na co dzień na wojnie. Tych, którzy próbują żyć w miarę normalnie w Kijowie i w wielu innych miejscach. A jak się żyje w konflikcie zbrojnym, która trwa z różnym nasileniem od 2014 roku?
Tymczasowość, to jest chyba najlepsze słowo opisujące tamtą rzeczywistość. Na chwilę jest prąd, na chwilę woda, na moment kaloryfery grzeją, na chwilę są szyby w oknach, na moment starcza pensji, na chwilę są obecni bliscy i na tę chwilę nie musimy nigdzie uciekać. Życie toczy się od alarmu do alarmu. Iść tym razem do schronu czy nie? Ostatnie dziesięć razy nic nie było… może nie ma sensu się zrywać w nocy? Schować się w stacji metra w taki ziąb? Wielu po takiej kalkulacji już się rano nie budzi…. to jest prawdziwy dramat życia codziennego.
(11. 2022 – Zaporoże – miejsce upadku rakiety Iskander – Park w centrum miasta podobny do naszego Parku Jordana)
Rakieta typu Iskander pędzi z prędkością 2000 m/s a zatem jeśli ktoś nie schowa się wcześniej np. w metrze, w momencie uderzenia nie ma możliwości osłonięcia się od wybuchu, nie da się ocenić nawet z jakiej strony pocisk nadlatuje, wszystko dzieje się w poniżej sekundę. Z drugiej strony reagowanie na każdy alarm jest niesamowicie męczące, ponieważ w ciągu nocy są 3-4 sygnały. Kiedy się wyspać, odpocząć, zregenerować się? Rano trzeba przecież pójść do pracy… Rosjanie ze zwykłego ludzkiego zmęczenia uczynili broń.
Mimo tego ciągłego krajobrazu zagrożenia ludzie próbują żyć normalnie i choć wszystko jest w sklepach to tych hrywien (0,082 PLN) starcza na pół miesiąca, może krócej.
03.2023 – montaż okien balistycznych we wsi Luch (obwód Chersoński)
Po eksplozjach na dużym osiedlu, typu nasz Kurdwanów, nagle trzeba wymienić tysiące okien, a to duży wydatek. W dodatku pechowcy muszą to robić kilka razy w roku. Obecna zima jest taka samo ostra jak poprzednie, Ukraina ma głównie kontynentalny klimat, mroźny i suchy. Po 4 latach niszczenia sieci przesyłowych elektrycznych i ciepłowniczych infrastruktura w takim Kijowie składa się z dziur i łat, które są tym bardziej podatne na kolejne ataki. Nie da się i nie ma sensu niczego remontować całościowo.
Stolica Ukrainy ma ogromne osiedla mieszkaniowe. W sumie, żyło tam przed wojną 2,9 mln ludzi. Wiele z domów przypomina nasze osiedla z wielkiej płyty: Rejon Swiatoszyński (stamtąd bardzo blisko do Buczy i Irpienia) na przykład ma powierzchnie 40 km2, co w przybliżeniu odpowiada 20-krotności powierzchni naszej Krowodrzy. W takim miejscu brak mediów w zimie to problem dla dziesiątek tysięcy ludzi. Zdrowych, chorych, biednych, bogatych, rodzin, samotnych, pracowników, właścicieli biznesów małych i dużych, kościołów i szkół. Wojna dotyka każdego i każdy się z nią musi liczyć jeśli chce tu mieszkać i bronić Ukrainy.
(03.2023 – Tatarbrunary (obwód Odeski) szpital położniczy, radość z dostarczenia pierwszego od 20 lat nowego aparatu KTG).
W lutym 2022 wybuch wojny za naszą wschodnią granicą wyzwolił w nas to co najlepsze, widać było, że chrześcijańskie uczynki miłosierdzia mamy wpisane w geny i bez żadnej zachęty ugościliśmy wszystkich uciekających przed rosyjskim wojskiem. Po tych kilku latach zmieniła się i sytuacja i sposób udzielania pomocy. Krótki zryw i mobilizacja z początku były niezbędne ale nie można w takim trybie wytrzymać dłużej niż kilka miesięcy. Dlatego odpowiedź biskupa Rysia: „jak możemy pomóc?” należy odczytać też w kontekście – jak pomagać skutecznie? Pojedyncze akcje zwracają uwagę na problem ale najlepsze możliwości działania ma się wtedy jak można robić to bez przerwy, dopóki wojna nie ustanie. Nawet gdyby to było niewiele ale ciągle. Stała pomoc liczy się tak samo jak broń.
(10.2024 – bloki mieszkalne w rejonie kijowskiego hipodromu)
Oprócz donacji z tacy w najbliższa niedzielę, zastanówmy się nad mikro kwotami, do wydatkowania na wiarygodne, polskie organizacje które prowadzą projekty humanitarne, w trybie comiesięcznej jałmużny.
Doświadczenie organizacji pomocowych pokazuje że, w kraju ogarniętym wojną najbardziej liczy się pomoc przekazana z rąk do rąk, bardziej rzeczowa niż finansowa. Prośba o koce, generatory prądu, paliwo, lekarstwa i żywność to dowód na to, iż biskup (grekokatolicki) Swiatosław Szewczuk zna meandry humanitarnych wpadek które zdarzały się na Ukrainie w ciągu tych czterech lat i prosi o konkretne wsparcie. Caritas jest obecny na Ukrainie od dawna i z pewnością nie będzie tu mowy o przejmowaniu darów przez prywatne osoby w celu wzbogacenia się.
(10. 2023) Jedna z głównych ulic Charkowa – zamiast szyb są w oknach płyty OSB
Jeszcze raz powtórzmy, że pomimo niedoskonałości Ukrainy jako państwa i nie do końca szlachetnych motywacji jej mieszkańców to właśnie oni są naszymi bliźnimi. Właśnie tacy a nie inni. I należy powtórzyć to także o nas samych. Nie ma wątpliwości, że wojna w naszym kraju także wyzwoliłaby w ludziach postawy skrajne: tych którzy chcieliby uciec i tych, którzy stanęliby do walki. Bóg i jednym i drugim błogosławi.
Fundacja Małymi Krokami, która od 2022 na Ukrainę dociera do miejsc najbardziej zaniedbanych i opuszczonych, terenów deokupowanych w swoich relacjach podkreśla, że po otrzymaniu pomocy ludzie mówią najczęściej: Djakuju, Sława Polszy lub Z Bohom. Wszyscy przyjmują pomoc z wdzięcznością.
01.2023 Rozdawanie pomocy we wsi Posad-Pokrowskie (obwód Chersoński)
Tam gdzieś na przedmieściach Kijowa, na 300 osobowym niegdyś osiedlu, z którego zamieszkała teraz jest może 1/3 każdy dzień zaczyna się od dziękczynienia, że ktoś jednak o nich pamięta bo w godzinie, kiedy miał się najgorzej otrzymał bezinteresowną pomoc. W ten sposób Bóg może przyjść do tych ludzi przez nasze ręce. Czy można kogoś bardziej podtrzymać na duchu? (RL)
KONCERT ORGANOWY KU PAMIĘCI …
15 lutego (niedziela), o godzinie 15:45 w naszym kościele odbędzie się koncert pamięci zmarłej rok temu Agnieszki Walczy – w wykonaniu absolwentów szkoły muzycznej i przyjaciół. Pani Agnieszka pracowała w Szkole Muzycznej II st. im. Władysława Żeleńskiego (na Basztowej), była nauczycielką zarówno Pana Szymona – naszego organisty, jak i Pana prof. Dariusza Bąkowskiego-Kois. Była też parafianką u św. Szczepana zanim wybudowano kościół pw. Anieli Salawy.
PROGRAM
Felix Mendelssohn Bartholdy (1809-1847)
Preludium i fuga G-dur op. 37 nr 2
Georg Böhm (1661-1733)
Vater unser im Himmelreich
/Szymon Strzeboński/
Johann Sebastian Bach (1685-1750)
Sonata G-dur (per violino e continuo) BWV 1021
Adagio
Vivace
Largo
Presto
/Teresa Piech, Maria Zbroja/
Johann Sebastian Bach
Komm, Gott Schöpfer, heiliger Geist BWV 667
Dieterich Buxtehude (1637-1707)
Komm, heiliger Geist, Herre Gott BuxWV 199
Johann Sebastian Bach
Preludium i fuga e-molll BWV 533
/Paweł Prochwicz/
Petr Eben (1927-2009)
Hommage à Buxtehude
Gottfried Heinrich Stölzel (1690-1749)
Bist du bei mir
/Tomasz Soczek, Joanna Soczek/
Johann Pachelbel (1653-1706)
Toccata in g P.468
Félix-Alexandre Guilmant (1837-1911)
I Sonata organowa d-moll op. 42
II. Pastorale. Andante quasi Allegretto
Marcel Dupré (1886-1971)
Sortie op. 62/III
/Dariusz Bąkowski-Kois/
