Podczas Triduum Paschalnego przychodzimy do kościoła w kolejne dni, by towarzyszyć Chrystusowi w ostatnich chwilach życia i świętować zmartwychwstanie. Każdy z tych dni ma swoją liturgię, ale dopiero Wigilia Paschalna kończy się błogosławieństwem, dlatego też mówi się, że od czwartkowego wieczoru cały czas będzie trwała jedna i ta sama liturgia. Wzbudzamy pamięć o Męce, śmierci i zmartwychwstaniu Chrystusa, Bóg zaś swoją mocą sprawia Jego realną obecność przez sakramentalne znaki. Nie tylko wspominamy, nie przenosimy się w czasie, ale dzięki Bożej mocy, wszystkie wydarzenia Triduum stają się dla nas obecne tu i teraz (tzw. anamneza), są źródłem łaski i zbawienia.

Liturgia światła – przed kościołem zapala się ognisko, kapłan święci ogień prosząc m.in. o „rozpalenie w wiernych pragnienia nieba”. Od ogniska celebrans odpala nowy paschał (dużą świecę „owoc pracy pszczelego roju”, symbolizującą zmartwychwstałego Chrystusa). Na niej wycina znak krzyża, greckie litery A i Ώ (Jam alfa i omega – por Ap 22,13), oraz bieżący rok. Od paschału zapala się małe świece, od których wierni kolejno odpalają swoje… W ciemnym z założenia kościele – dobrze jest, by liturgię rozpoczynać późnym wieczorem – pojawia się światło. Chrystus zmartwychwstaje i rozprasza wszelkie ciemności! Tę radosną nowiną ogłasza kapłan lub diakon uroczyście śpiewając Exsultet.
Exsultet (łac. niech się weseli) – dziś zwany też Orędziem Wielkanocnym – pieśń przypisywaną św. Ambrożemu (IV w). Do liturgii rzymskiej ten hymn błogosławienia świecy paschalnej, który jest doskonałą syntezą wszystkich tematów i treści uroczystości Paschy – został włączony na początku IX w.„Niech zabrzmią dzwony głoszące zbawienie! (…) Tej właśnie nocy Chrystus skruszywszy więzy śmierci, jako zwycięzca wyszedł z otchłani!”. Exsultet wyśpiewuje wspaniałość Bożego dzieła odkupienia świata – od grzechu Adama aż do zbawienia, które dokonało się w Chrystusie.
Liturgia słowa to dziewięć czytań (7 ze Starego Testamentu, 2 z Nowego ), przeplatanych psalmami, które opowiadają o tym, jak Pan Bóg prowadził do siebie swój lud. Od stworzenia świata, przez historię Abrahama, Mojżesza… aż po Zmartwychwstanie Chrystusa. W trakcie liturgii Wigilii Paschalnej śpiewa się też uroczyste, potrójne „Alleluja”.

Liturgia chrzcielna – do V w. integralną częścią liturgii Wigilii Paschalnej było udzielnie chrztu dorosłym (katechumenom), w niektórych miejscach pozostaje to tradycją do dziś. Podczas Nocy Paschalnej nie tylko wspominamy symbolicznie zwycięstwo Chrystusa nad śmiercią i grzechem, ale uczestniczymy w tej rzeczywistości, która dokonuje się w nowoochrzczonych. Elementem liturgii jest też w poświeceniu wody chrzcielnej, przez zanurzenie w niej paschału oraz odnowienie przyrzeczeń chrzcielnych (z tą praktyką związana jest możliwość uzyskania odpustu zupełnego).
Liturgia eucharystyczna – często czytany jest Kanon Rzymski (I Modlitwa eucharystyczna), usłyszymy, że uroczyście obchodzimy świętą noc Zmartwychwstania naszego Pana Jezusa Chrystusa. Do XIII w. powszechne było udzielanie komunii pod dwiema postaciami, dozwolone jest to również dzisiaj.

Procesja rezurekcyjna – Chrystus zmartwychwstał, wychodzimy z kościoła, ogłosić to światu. Biją wszystkie dzwony, kapłan z niesie Pana Jezusa w monstrancji, na koniec odśpiewamy uroczyste Te Deum.
